เสี้ยวจันทร์
เธอทาเล็บสีเหลือง
เธอตัดเล็บ
เล็บเธอกระเด็นไปอยู่บนฟ้า
เธอทาเล็บสีเหลือง
เธอตัดเล็บ
เล็บเธอกระเด็นไปอยู่บนฟ้า
แผลที่ได้มายังมีอาญาพลังอยู่
กระดาษที่ยับแล้วยังคงรอบยับอยู่
แผ่นเสียงคงไว้ซึ่งรอยระลึกอันน่าเพลิดเพลิน
เพรียบพร้อมแห่งอารมณ์รู้สึกทั้งหลาย
เสมือนหนึ่งฟ้าอาลัยดาวยามใกล้ฟ้าสาง
กลิ่นหอมรัญจวนสรรพเสียงยินชัดเจนซึ่งความหลัง
หากสิ่งนั้นน่ากลัว
พะวักพะวงหากันไปไยหรือ
ความเจ็บปวดนำมาแล้วแล้วซึ่งสิ่งน่าหวนคืน
เธอฟังเพลงรักอกหักกันทำไมหรือ?
ความไม่สิ้นสุดมีค่าเท่ากัน
เท่าที่เธอเคยบอกว่าตลอดกาลนั่นแหละ
สุดท้าย .. มีแต่ความว่างเปล่า
ไม่ได้โอบล้อมเธอ
ไม่ได้โอบล้อมใจและสหสัมผัสทั้งหลายเหล่านี้
เพราะมันว่างเปล่า เธอจะจับได้อะไรบ้างเล่าหรือ?
ลมพัดสาดซ่าพากิ่งไม้ไหว
เอียงเอนโน้มพริ้วเสียดสีใบไม้ฟังเพลิน
ใจฉันเอง
ไหวไปตามลม
Just a note. Many various tools for testing api.
:)
โดดเดี่ยวพื้นทรายกว้างไพศาล
พลันโถมถั่งด้วยคลื่นน้ำมหึมาสารทิศ
ท่วมท้นอ้างว้างลึกสงัดใต้มหาสมุทรมืดมิด
หลับตา ...